Total de visualitzacions de pàgina:
dimecres, 7 d’agost del 2013
LA PARTIDA - DOCE (FINAL)
(Paloma se va al sofá y llama de nuevo por teléfono.)
Paloma: Otra vez el
maldito contestador... piiiip... Mira Manu, que ya sé que te he perdido... pero
que estoy muy tranquila ¿sabes? Porque
al menos ha sido por un póquer de reinas y no por un farol...
![]() |
| FRANCESCA WOODMAN |
(Cuelga. Belén se despide de Paloma.)
Belén: Bueno,
bonita, me voy ya.
Paloma: Muy bien.
Belén: Ciao.
(Belén está abriendo la puerta, cuando vemos que Paloma se
suelta el pelo y la llama.)
Paloma: ¡Belén,
espera!
Belén: ¿Qué?
Paloma: Me iré
contigo a Alemania.
(Se ríen, se abrazan y salen.)
![]() |
| FRANCESCA WOODMAN |
LA PARTIDA - ONCE
(Duvi le pasa el billete de avión a Belén que se queda
sorprendida.)
Duvi: Belén toma,
creo que de momento no lo voy a necesitar.
Belén: Gracias.
Duvi: Al menos tu
podrás practicar la lengua...
Belén : Duvi,
gracias.
Duvi: Nos vemos la
semana que viene, si no hay novedades… Hasta luego Paloma
(Las besa y se va. Paloma ha dejado de comer aceitunas y
toma una decisión mientras Belén está mirando el billete y empieza a cantar la
canción que oímos de fondo en el reproductor de CD que no ha dejado de sonar
durante toda la partida... (“Voy a levantar el vuelo,
buscando un cielo azul, subiré muy, muy alto…”)
![]() |
| FRANCESCA WOODMAN |
![]() |
| FRANCESCA WOODMAN |
dimarts, 6 d’agost del 2013
PARIS 2013
Començant a preparar el viatge a París d'enguany.
Ja hi he estat 3 cops i cada vegada descobreixo coses noves...
Aquesta vegada tindrem menys temps per caminar-lo ja que el curs de T.O. ens prendrà bona part del dia però tot i així París s'ha de caminar i escoltar i mirar (com totes les ciutats, clar)
Etiquetes de comentaris:
MÓN,
PENSAMENTS,
VINTAGE
dilluns, 5 d’agost del 2013
LA PARTIDA - DIEZ
(Hay un pequeño silencio antes de repartir de nuevo las
cartas, vemos a Duvi pensativa que está tramando alguna cosa mientras le van
llegando las cartas...)
Duvi: Yo pongo a mi
Alemán
Belén: ¡¿Qué
alemán?!, pero si todavía no has conocido a ninguno.
Duvi: Bueno,
aceptadlo como un pagaré… ¿Conocéis a algún hombre que se me haya resistido?
Belén: No puedo ver
la apuesta.
Duvi: ¿No tienes a
ningún tio?
Belén: No.
Duvi: Qué tu no
tienes a ningún tio?
(Belén deja las cartas en la mesa)
Belén: Bueno
tampoco me importa demasiado no poder jugar esta partida.
(Duvi se la queda mirando durante unos instantes, después
con su habitual filosofía suelta su parrafada mientras juega sola con Paloma... Iremos viendo las caras
de las dos mientras oímos lo que dice Duvi...)
Duvi: Bah, los
hombres son como las cartas... las meneas un poquito, las organizas y juegas...
Siempre puedes apostar por tu juego o retirarte...
Paloma: Oh...
Duvi: Y cuando está
acabando la partida, te puedes descartar de aquellas cartas que no te sirven
para nada...
Belén: Creo que
debería irme a Alemania contigo...
Duvi: Además,
siempre tengo alguna carta –un as- que me he reservado por si acaso... Qué
tienes?
Paloma: Nada, dos
reyes y un as. (Echa las cartas encima de la mesa)
Duvi: (Va
dejando las cartas de una en una) Póquer
de reinas... He ganado!! Me quedo con tu Manu, lo siento Paloma... (Le pasa
la carta que marca el as) ¿me das el
número?
(Vemos como Paloma le anota el número en la carta.)
LA PARTIDA - NUEVE
(Estamos en el momento de las apuestas. Paloma se quita la
camisa de Manu que llevaba.)
Paloma: Voy a
apostar a Manu...
Belén: Esa es mi
chica.
Duvi: ¿Quién es
Manu?
Paloma: Mi último
novio... Está muy, muy bien.
Duvi: ¿Cómo de
bien?
Paloma: 21.
Duvi: (Con un
poco de cara de asco) ¿Años?
(Todas la miran y hacen comentarios)
Paloma: ¡Tia!
Belén: ¡Duvi!
Duvi: (Comprendiendo
de repente que se refería a los centímetros y no a los años) JO – DER!! ¡Yo veo la apuesta!
Mariví: Yo también
apostaría al último hombre que ha dejado huella en mi vida si supiera dónde
está...
Belén: ¿Y quién es
ese?
Mariví: El cerdo
que me ha robado el vibrador...
(Se ríen unos momentos)
Mariví: Bah, no veo
la apuesta... Me retiro... (Mariví
se levanta y empieza a recoger todas sus cosas)
Duvi: ¿Te vas? (Mariví
asiente)
Belén ¿Ya?
Mariví: Sí, una
tiene obligaciones… Oye... que nos vemos la semana que viene… (A Paloma) No te levantes. Ciao!
Belén: Ciao Mariví.
Paloma: Hasta
luego.
(Mariví se va y deja a las otras tres sentadas en la mesa,
pensando en la apuesta que ha hecho Paloma. Pequeño silencio. Duvi busca algo
en el bolsillo y saca un billete de avión.)
Subscriure's a:
Missatges (Atom)

















