Total de visualitzacions de pàgina:

dimecres, 7 d’agost del 2013

DIA DE PLATJA


LA PARTIDA - DOCE (FINAL)


(Paloma se va al sofá y llama de nuevo por teléfono.)
Paloma: Otra vez el maldito contestador... piiiip... Mira Manu, que ya sé que te he perdido... pero que estoy muy tranquila ¿sabes?  Porque al menos ha sido por un póquer de reinas y no por un farol...
FRANCESCA WOODMAN
(Cuelga. Belén se despide de Paloma.)
Belén: Bueno, bonita, me voy ya.
Paloma: Muy bien.
Belén: Ciao.
FRANCESCA WOODMAN
(Belén está abriendo la puerta, cuando vemos que Paloma se suelta el pelo y la llama.)
Paloma: ¡Belén, espera!
Belén: ¿Qué?
Paloma: Me iré contigo a Alemania.
(Se ríen, se abrazan y salen.)
FRANCESCA WOODMAN

LA PARTIDA - ONCE


(Duvi le pasa el billete de avión a Belén que se queda sorprendida.)
Duvi: Belén toma, creo que de momento no lo voy a necesitar.
Belén: Gracias.
Duvi: Al menos tu podrás practicar la lengua...
Belén : Duvi, gracias.
Duvi: Nos vemos la semana que viene, si no hay novedades… Hasta luego Paloma
(Las besa y se va. Paloma ha dejado de comer aceitunas y toma una decisión mientras Belén está mirando el billete y empieza a cantar la canción que oímos de fondo en el reproductor de CD que no ha dejado de sonar durante toda la partida... (“Voy a levantar el vuelo, buscando un cielo azul, subiré muy, muy alto…”)
FRANCESCA WOODMAN
FRANCESCA WOODMAN

dimarts, 6 d’agost del 2013

PARIS 2013

Començant a preparar el viatge a París d'enguany.
Ja hi he estat 3 cops i cada vegada descobreixo coses noves...
Aquesta vegada tindrem menys temps per caminar-lo ja que el curs de T.O. ens prendrà bona part del dia però tot i així París s'ha de caminar i escoltar i mirar (com totes les ciutats, clar)



dilluns, 5 d’agost del 2013

LA PARTIDA - DIEZ


(Hay un pequeño silencio antes de repartir de nuevo las cartas, vemos a Duvi pensativa que está tramando alguna cosa mientras le van llegando las cartas...)
Duvi: Yo pongo a mi Alemán
Belén: ¡¿Qué alemán?!, pero si todavía no has conocido a ninguno.
Duvi: Bueno, aceptadlo como un pagaré… ¿Conocéis a algún hombre que se me haya resistido?
Belén: No puedo ver la apuesta.
Duvi: ¿No tienes a ningún tio?
Belén: No.
Duvi: Qué tu no tienes a ningún tio?
(Belén deja las cartas en la mesa)
Belén: Bueno tampoco me importa demasiado no poder jugar esta partida.
(Duvi se la queda mirando durante unos instantes, después con su habitual filosofía suelta su parrafada mientras juega sola con Paloma... Iremos viendo las caras de las dos mientras oímos lo que dice Duvi...)
Duvi: Bah, los hombres son como las cartas... las meneas un poquito, las organizas y juegas... Siempre puedes apostar por tu juego o retirarte...
Paloma: Oh...
Duvi: Y cuando está acabando la partida, te puedes descartar de aquellas cartas que no te sirven para nada...
Belén: Creo que debería irme a Alemania contigo...
Duvi: Además, siempre tengo alguna carta –un as- que me he reservado por si acaso... Qué tienes?
Paloma: Nada, dos reyes y un as. (Echa las cartas encima de la mesa)
Duvi: (Va dejando las cartas de una en una) Póquer de reinas... He ganado!! Me quedo con tu Manu, lo siento Paloma... (Le pasa la carta que marca el as) ¿me das el número?
(Vemos como Paloma le anota el número en la carta.)


LA PARTIDA - NUEVE


(Estamos en el momento de las apuestas. Paloma se quita la camisa de Manu que llevaba.)
Paloma: Voy a apostar a Manu...
Belén: Esa es mi chica.
Duvi: ¿Quién es Manu?
Paloma: Mi último novio... Está muy, muy bien.
Duvi: ¿Cómo de bien?
Paloma: 21.
Duvi: (Con un poco de cara de asco)  ¿Años?
(Todas la miran y hacen comentarios)

Paloma: ¡Tia!
Belén: ¡Duvi!
Duvi: (Comprendiendo de repente que se refería a los centímetros y no a los años) JO – DER!! ¡Yo veo la apuesta!
Mariví: Yo también apostaría al último hombre que ha dejado huella en mi vida si supiera dónde está...
Belén: ¿Y quién es ese?
Mariví: El cerdo que me ha robado el vibrador...
(Se ríen unos momentos)
Mariví: Bah, no veo la apuesta... Me retiro...  (Mariví se levanta y empieza a recoger todas sus cosas)
Duvi: ¿Te vas? (Mariví asiente)
Belén ¿Ya?
Mariví: Sí, una tiene obligaciones… Oye... que nos vemos la semana que viene… (A Paloma) No te levantes. Ciao!
Belén: Ciao Mariví.
Paloma: Hasta luego.
(Mariví se va y deja a las otras tres sentadas en la mesa, pensando en la apuesta que ha hecho Paloma. Pequeño silencio. Duvi busca algo en el bolsillo y saca un billete de avión.)